"Ot" komponentli turk maqollari
- Atım tepmez itim kapmaz deme.(Atın tepmezi, itin kapmazı olmaz.) (Ö.A.A.,161)
- Atımın adı sakar, lakabı ele takar.
- Atımın geçtiği yerde ot bitmez.
- Atın açlığı kulağından itin açlığı kuyruğundan bilir. (N.A.,192)
- Atın aflağı rahvan,itin aflağı tazı, insanın aflağı pehlivan. (Atın ahmağı rahvan, insanın ahmağı pehlivan olurmuş.) (N.A.,193)
- Atın aksağı eşekten yiğrik olur. (B.A.A.D,49)
- Atın ardında, kadının önünde, arabanın yanında gitme. (B.A.A.D,50)
- Atın ata tekmesi zor gelmez. (N.A.,193)
- Atın bahtsızı arabaya düşer. (Ö.A.A.,162)
- Atın biçimine bakma kaba çişine bak. (N.A.,193)
- Atın çekiç başlısı, güzelin sümbül saçlısı. (N.A.,193)
- Atın çok kaçanı yarışta belli olur. (N.A.,193)
- Atın değeri aldığı yolla ölçülür. (N.A.,193)
- Atın dişine, kadının başına, ağanın aşına bakarlar. (N.A.,193)
- Atın dorusu, yiğidin delisi. (Ö.A.A.,162)
- Atın dorusunu al kızın delisini. (Ş.E,432)
- Atın erkeği, sözün dişisi yarar. (N.A.,193)
- Atın huyun sahibi bilir. (Ö.Ç.,106)
- Atın iyisi alayda, kabın iyisi kalayda belli olur. (N.A.,193)
- Atın iyisi dizinden, yiğidin yahşısı sözünden beli olur. (Ö.Ç.,112)
- Atın iyisi rahvan, yiğidin iyisi pehlivan olurmuş. (B.A.A.D,50)
- Atın iyisini genç, kadının iyisini ihtiyar alır. (N.A.,193)
- Atın iyisini Pazar, insanın iyisini mezar bilir.
- Atın kazancı eşek için. (N.A.,193)
- Atın kırı eşeğin burnu. (B.A.A.D,50)
- Atın kıymeti sahibinin yanında bilinir. (N.A.,193)
- Atın kulağını kesin yine attır, domuzun kuyruğunu kesin yine domuz. (Ş.E,432)
- Atın küçük başlısı, itin ince karınlısı kadının uzun saçlısı. (N.A.,194)
- Atın nalçalısı, yemeğin salçalısı, kadının kalçalısı. (N.A.,194)
- Atın ölümü arpadan olsun. (Ö.A.A.,162)
- Atın ölüsü, beygirin dirisi. (N.A.,194)
- Atın önüne it geçer. (B.A.A.D,50)
- Atın rahvanı, insanın avanağı. (B.A.A.D,50)
- Atın silkintisi katıra yük olur. (N.A.,194)
- Atın suçunu, eyerin üstünde aramalı.
- Atın ürkeği yiğidin korkağı. (Ö.A.A.,162)
- Atın varken yol tanı, ağan varken el tanı. (Ö.A.A.,162)
- Atın yorgunluğunu yem, yiğidin yorgunluğunu dem alır. (N.A.,194)
- Atın yürügenini al yüğrük çıkarsa talihin. (N.A.,194)
- Atın yürüğüne baha olmaz. (N.A.,194)
- Atın yürük(yörük) ise bin de kaç. (N.A.,194)
- Atın yürüyüşüne yiğidin yiyişine bak. (N.A.,194)
- Atın zayıfını alma uslusunu al. (B.A.A.D,50)
- Atına bakan ardına bakmaz. (Ö.A.A.,161)
- Atına güvenmeyen cirit oynamaz. (N.A.,194)
- Atına sahip olabilen karısına sahip olur. (N.A.,194)
- Atınan arpa bir yerde olmaz. (N.A.,194)
- Atından ayrılırsan ayrıl komşundan ayrılma. (Ö.Ç.,106)
- Atını esirge inişte in, kendini esirge yokuşta bin. (N.A.,194)
- Atını veren yaya gidermiş. (N.A.,195)